The day after

Gisteren een fietstraining afgewerkt en dus vandaag nieuwsgierig naar het effect. Bij het opstaan vanmorgen merkte ik wel dat de heup iets pijnlijker was dan gisteren maar het valt reuze mee. Dat is gelukkig een troost want ik merk wel dat de zin om te gaan trainen voor een wedstrijd met de dag toeneemt. Die toenemende motivatie heeft mij er toe aangezet om me in te schrijven voor de Multi Triathlon Aalsmeer. Deze triathlon is de dag na Holland Triathlon en moet mij afleiden van de Triple Play nu ik daar niet aan deel zal nemen. Ik had op een forum voor triatleten ook een oproep gedaan voor de deelname aan de Triple Play maar daar is tot op heden helemaal niet op gereageerd. Vandaar dat ik mij maar richt op de Triathlon in Aalsmeer.

Geluk bij een ongeluk

Ruim anderhalve week geleden ben ik gevallen met de fiets en nog steeds last van mijn heup. Voor de zekerheid toch maar een bezoek gebracht aan de huisarts en deze vermoedde na enkele tests gelukkig slechts een zware kneuzing van de spieren in het heupgebied. Haar advies was rustig aan opbouwen van trainingsfrequentie en intensiteit.

Na een verplichte rustpauze te hebben ingelast de afgelopen anderhalve week is de motivatie om te trainen langzaam aan het terugkomen. Mijn motivatie krijgt ook nog eens een extra impuls door de prestaties van Rasmussen in de Tour. Ik ben helemaal gek van deze Deense wielrenner omdat hij een apart is en helemaal leeft voor zijn sport. Onbegrijpelijk dat de commentatoren van de NOS over zijn manier van omgaan met zijn sport een beetje lacherig doen.

Ik heb na het bezoek aan de dokter dan ook eerst maar een fietstraining afgewerkt. Een rondje van ongeveer 75 kilometer is in ieder geval de eerste aanval op de overtollige kilootjes van een anderhalve week niets doen. Morgen een dagje rust inplannen en dan woensdag een looptraining op het programma. Dat wordt dan weer de eerste looptraining sinds ruim tweeënhalve week. Zwemtrainingen zijn een probleem omdat er geen echte mogelijkheid is om goed te kunnen trainen. Dat heb ik al geaccepteerd en richt mij dan ook op de zwemtrainingen na de vakantie.

Met mijn gezondheid gaat het ook steeds meer de goede kant op en dat is toch het allerbelangrijkste. Na de vakantie zal de echte graadmeter plaatsen vinden want dan ga ik weer deelnemen aan het dagelijkse economische proces. Ik voel dat de motivatie om te gaan trainen voor de hele triathlon terug begint te komen. De komende weken zal ik mijn voorbereidingen verder uitwerken in een trainingsprogramma voor het lopen, fietsen en zwemmen. Vooral voor het zwemmen en het fietsen zal ik externe hulp moeten inschakelen. Ik heb al personen op het oog aan wie ik het zou willen vragen. Ook zal ik mijn trainingsdagboek beter gaan bijhouden om de voortgang te kunnen bewaken. Maar eerst nog een beetje genieten van de resterende vakantieperiode.

Erger dan ingeschat

Vorige week melde ik al dat ik gevallen was tijdens de fietstraining en dat ik als gevolg van de val een blessure had opgelopen. De blessure is toch erger dan ik had gehoopt en dat betekent dat ik langer rust moet houden dan de bedoeling was. Normaal baal ik daar verschrikkelijk van maar nu heb ik zoiets van "toch ook wel lekker in combinatie met de vakantie". Dus ik gun mezelf maar de rust want ik weet ook wel dat de trainingachterstand zo weer is ingelopen.

Trainen

Afgelopen woensdag weer een zwemtraining afgewerkt en een behoorlijk pittige ook. Het was de bedoeling om in het uurtje trainen een afstand af te leggen van 3.200 meter. In onze baan lukte dat in ieder geval niet want de meesten bleven steken op een afstand van rond 2.700 meter.

Zoals ik al eerder aangaf breekt de vakantieperiode altijd in op je trainingschema. Ik kan de komende weken niet of nauwelijks de zwemtrainingen volbrengen. Het bedenken van een alternatief trainingsprogramma is momenteel aan de orde. Omdat ik de laatste maanden toch wel de nodige gezondheidsklachten heb gehad is mijn motivatie om te trainen behoorlijk afgenomen. Ik voel me toch een beetje een vreemde eend in de bijt tussen al die triatleten die wel een doel hebben waarvoor zij trainen.

Door de blessures van mijn mede Triple Play teamgenoten gaat de Triple Play voor mij niet door. Ik ben druk met het zoeken naar een alternatief maar ik zal ook een voorbereiding moeten plannen voor de Long Distance van volgend jaar. Op handen zijnde veranderingen volgend jaar staan mijn debuut op de hele triathlon misschien wel in de weg. Hierdoor word ik eigenlijk alleen maar onzekerder over wat ik nu feitelijk wil en hoe ik mijn trainingen moet gaan plannen. Zoals ik er nu over denk, ga ik maar gewoon na de vakantie beginnen met de voorbereidingen alsof ik volgend jaar de hele triathlon ga doen en dan zien we wel verder. Dat geeft in ieder geval het meeste houvast voor mij en misschien komt de motivatie en de zin in trainen dan ook weer terug.

Gisteren ben ik gevallen tijdens de fietstraining en heb momenteel last van een pijnlijke heup. Daarnaast heb ik ook last van mijn schouder en arm maar de pijn hiervan is goed te verdragen. Een goed begin van de vakantie en nu maar kijken of ik dit weekend een looptraining kan volbrengen. Misschien is het wel goed om eens een paar dagen echt volledig rust te nemen zodat het onrustige gevoel weer de overhand krijgt en de trainingsmotivatie sterk toeneemt.

Zomervakantie

Zoals ieder jaar kijk je iedere keer weer uit naar de zomervakantie. Normaal gesproken gingen wij de afgelopen jaren steeds buiten Nederland op vakantie maar voor ons dit jaar geen vakantie elders in Europa. Er zijn redenen waarom we niet zover gaan en daar hebben we inmiddels allemaal vrede mee.

Een vakantieperiode brengt toch altijd weer gemengde gevoelens met zich mee als het om de trainingen gaat. Aan de ene kant is het lekker als je ook echt de tijd neemt om van je vakantie te genieten. Dat zou eigenlijk moeten betekenen dat je gedurende je vakantie niet gaat trainen. Tenslotte is een rustperiode ook best goed om de accu volledig op te laden voor een nieuw seizoen. Ik kan dat niet want ik word al na een paar dagen reizen heel onrustig en dan moet ik zo snel mogelijk de onrust in mijn lijf weg trainen. Zodra de eerste de beste gelegenheid zich voordoet ga ik een training afwerken. Om mijn gezinsleden ook tevreden te houden want die moeten al een heel jaar accepteren dat ik veel train, pas ik mezelf aan. Dus dat betekent dat ik tijdens de vakantie een lagere trainingsfrequentie heb en daarmee gun ik mezelf binnen mijn grenzen rust plus hou ik de rest van mijn gezin ook tevreden.

De overstap naar de traithlon betekent dat je naast de looptrainingen (relatief makkelijk uit te voeren op vakantie) ook ruimte moet gaan creëren om fiets- en zwemtrainingen in te plannen. Zwemtrainingen tijdens vakantie vergt nog de minste aanpassing maar de fietstrainingen, dat is toch een heel ander verhaal. Alleen al het meenemen van de fiets betekent al dat je meer inspanning moet verrichten om te kunnen trainen.
Maar goed, dit jaar zal de fiets de minste problemen geven en het zwemmen des temeer (geen zwembad).

Noodweer

Gisteravond wilde ik bij mijn oude loopvereniging een intervaltraining meelopen. Althans dat was de bedoeling maar het noodweer (onweersbuien) leidde er toe dat de trainingen werden geannuleerd. Een hele wijze beslissing vanuit de trainersgroep want je neemt als trainer niet de verantwoordelijkheid bij zulke weersomstandigheden. Er was toch wel een groep lopers die graag wilde trainen en ik vond dat wel prettig want dan was ik in ieder geval niet voor niets gekomen.

Of het verstandig is om met zulke weersomstandigheden te gaan trainen is nog maar de vraag. Als groep besloten we naar het centrum te lopen en daar een training te gaan doen in één van de parkeergarages. Alleen een groep op weg zonder trainer leidt meestal tot niets en dat bleek ook wel toen wij aan kwamen bij de parkeergarage. Zonder enige vorm van communicatie ging de groep in de garage naar boven lopen. Ik bleef achter samen met Peter van Heijningen en we besloten samen om een training te gaan doen. Tijdens onze training kwam de groep weer naar beneden gelopen en na enig overleg besloot de meerderheid van de groep zich aan te sluiten bij de trainingsvorm zoals Peter en ik deze aan het trainen waren. Op mijn aanwijzingen is de groep gaan trainen in de parkeergarage. Mede omdat het onbetrouwbare weer aan bleef houden, hebben wij in een naastgelegen parkeergarage een tweede trainingsvorm afgewerkt. Na deze tweede trainingsvorm zijn we terug gelopen naar de sporthal, een cooling down gedaan en droog naar binnen gegaan. Als dank voor de training kreeg ik van de groep (wat gebruikelijk is na een training) een applausje.

Zo vond mijn (onbedoelde) debuut als trainer geheel onverwachts plaats op een zomerse avond.

Zwemtraining en verbeteringen

Gisteravond heb ik de zwemtraining in de Hoge Vaart afgewerkt. De training bestond uit iets meer dan een kilometer zwemmen. Het zwemmen ging heel goed en dan kun je toch merken dat je iedere week traint. Tijdens de reguliere zwemtrainingen zwem je toch gemiddeld tussen 1200 en 1600 meter per training. Het afgelopen half jaar heeft dus vruchten afgeworpen en als je bedenkt dat als ik twee keer week zou gaan zwemmen dan wordt de progressie alleen maar vergroot. Voor deze ingelaste buitentraining heb ik de reguliere looptraining moeten laten vervallen. Daarom ga ik vandaag maar weer eens bij mijn oude clubbie een looptraining mee doen.

Eindelijk lijkt het erop alsof mijn gezondheidsklachten langzaam aan verbeteren. Vorige week bemerkte ik al een verbetering vooral van mijn vermoeidheidsklachten en deze week lijkt het alsof de verbetering zich verder door zet. Hopelijk want ik loop toch al geruime tijd met gezondheidsklachten rond en ik wil graag weer normaal functioneren.